فیروزه

 
 

عشق باید هر روز تمدید شود

قرار است عاشق خانمی بشوید که حافظه‌اش هر ۲۴ ساعت از بین می‌رود. ایدهٔ خنده‌داری است و بد نیست که گاهی برای تجربه هم که شده امتحانش کنید. البته اگر وقتش را ندارید فیلم «۵۰ قرار اول» را ببینید. بعضی وقت‌ها مشکلات ساده است و حل می‌شوند و بعضی اوقات قدری پیچیده است ولی سرانجام از بین می‌رود و به مقصود خواهید رسید، ولی بعضی اوقات مشکل به قدری بزرگ است که بهتر است عطای ماجرا را به لقایش ببخشید و آن را فراموش کنید، مگر اینکه پای یک عشق مجنون‌وار وسط باشد که در این صورت زندگی مسالمت آمیز با مشکل بهترین شکل رسیدن به مقصود است.

فیلم «۵۰ قرار اول» همین را می‌گوید. قهرمان داستان عاشق دختری می‌شود که حافظه‌اش هر ۲۴ ساعت پاک می‌شود و همه چیز را فراموش می‌کند، قهرمان هر روز با ترفندهای جالبی البته به شکل طنزآمیز در مقابل معشوقه‌اش ظاهر می‌شود و او را هر روز عاشق خودش می‌کند تا بلکه بتواند این عیب را از او برطرف کند ولی در آخر به جای برطرف کردن این مشکل تصمیم می‌گیرد با آن کنار بیاید. فیلم مفرح و زیبایی است و موقعیت‌های جالبی دارد و سرشار از شوخی‌های خنده‌دار است و این جذابیت را در سراسر فیلم حفظ و پیامش بدون هیچ‌گونه شعاری به مخاطب ارائه می‌کند. ادامه…


 

اندر مصائب لکنت

نگاهی به فیلم «سخنرانی پادشاه» ساختهٔ «تام هوپر»

حتماً لازم نیست ابتدای فیلم اژدهایی وارد شود یا خبر از واقعه‌ای هولناک بشنویم، بلکه همه چیز بسته به قدرت عوامل تهیهٔ فیلم است که چگونه می‌توان مخاطب را با یک ایدهٔ ساده و پیش پا افتاده مانند لکنت زبان جذب کنیم. معمولاً در کتاب‌ها و کلاس‌های فیلمنامه‌نویسی بسیار می‌شنویم که «ایده‌های جذاب در اطراف شما فراوان است فقط باید آن‌ها را پیدا کنید!» ابتدای کار با خود می‌گوییم کدام ایده؟ کدام داستان است که ساخته نشده باشد؟…دیوید سایدلر نویسندهٔ فیلمنامه سخنرانی پادشاه نشان داد که می‌توان لکنت زبان یک پادشاه را به فیلمی جذاب تبدیل کرد، هرچند فیلمنامه‌ خالی از اشکال نیست و بدون کمک بازیگران و کارگردان و طراح صحنه به موفقیت در این حد و اندازه دست نمی‌یافت. خیلی خوب است که بتوان با ایده‌ها بازی کرد، مثلاً اول لکنت و بعد ببینیم که این مسئله در کدام قشر می‌توان جذاب باشد سپس سراغ پادشاهی برویم در سالیان سال پیش و جرأت بکنیم در این برهه‌ای که فیلم‌های اکشن و رو به دنیای آینده مد است فیلم‌هایی در زمان گذشته بسازیم، به نظر من تام هوپر کارگردان فیلم ثابت می‌کند که جسارتش چند برابر جیمز کامرون است زیرا تم کامرون در تایتانیک به خودی خود می‌توانست جذاب باشد منتها داستان سخنرانی پادشاه این‌گونه نیست و پیش‌بینی خوب درآمدن فیلم خیلی سخت است. ریتم فیلم تقریباً آرام است ولی نویسنده با داستانک‌های فرعی و بسط دادن به شخصیت‌های داستان تقریباً توانسته است مخاطب را تا آخر فیلم بکشاند. ادامه…