فیروزه

 
 

تقلید، بازنمایی و فرم

تقلید و بازنمایی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین نظریه‌های مطرح شده در باب تبیین زیبایی‌شناسی است. تشریح و تبیین این نظریه به فلسفه افلاطون و حتی پیش از افلاطون باز می‌گردد. در تقلید و بازنمایی آن‌چه اهمیت ویژه دارد شکل محسوس و شخصیت یک‏ شی به واسطه نمای دیداری آن است و این همان چیزی است که می‌توان گفت رابطه‌ای مستقیم با مفهوم فرم دارد.

اگرچه اصطلاح محاکات و تقلید (Mimesis) یکی از دشوارترین و پر دردسرترین اصطلاحات در زیبایی‏شناسی افلاطون است اما این مفهوم در فرایند فلسفه افلاطون چنان نقش بنیادینی داشت، که گذشته از نظریه هنر و زیبایی، هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی افلاطونی نیز از رهگذر تحلیل میمزیس قابل درک و دریافت است. ادامه…


 

فرم در هنر و زیبایی‌شناسی

فرم در هنر - بخش اول

«فرم‏» یکی از اصطلاحات کلیدی است که‏ استفاده از آن در مباحث هنری بسیار رایج است، به گونه‏ای که می‏توان‏ آن را یکی از مهم‏ترین مفاهیم پایه‏ای هنر در نظر گرفت. با شنیدن یا مشاهده فرم، از این واژه یک مفهوم محسوس مشترک بین عموم‏ استنباط می‏شود. اما ارائه تعریفِ دقیق و تحلیلی آن با بیانی صریح دشوار است.

مفهوم فرم نزد عموم مردم همچون مفاهیم بنیادینی چون فضا، هستی و زمان جزو بدیهیاتی است که هرکس‏ علاوه بر ارتباطی که در چارچوب ادراک خود از جهان و محیط زندگی با آن‏ها دارد، در حیطهٔ تخصص و فعالیت حرفه‏ای خود نیز به گونه‏ای‏ خاص و از زاویه‏ای ویژه آن‏ را تبیین می‏کند. به علاوه باز بودن حیطه معنایی‏ «فرم» و امکان به وجود آمدن سوء تفاهم در درک‏ مفهوم این واژه اساسی، ضرورت پرداختن به وجوه‏ مختلف معنایی آن را تاکید می‏کند. ادامه…