فیروزه

 
 

نوشت‌افزار من

مرتضی کاردر

آن‌ها که نمی‌نویسند هیچ وقت نمی‌توانند درک کنند که ابزار و لوازم نویسندگی چه ارزش و اهمیتی برای نویسنده دارد. دیده‌اید مکانیک‌هایی را که فقط با آچار شخصی خودشان می‌توانند ماشین‌ها را تعمیر کنند یا فوتبالیست‌هایی که مدت‌‌ها کفش فوتبالشان را عوض نمی‌کنند یا دروازبانانی که سال‌ها یک پیراهن به تن می‌کنند و همهٔ این‌ها آشکارا در کیفیت کارشان تأثیرگذار است. نویسندگی هم مثل هر کار دیگری ابزاری دارد و این ابزار برای خیلی از نویسنده‌ها چیزهایی بسیار شخصی است.

بسیار دربارهٔ نویسنده‌های قدیمی نقل شده است که مثلاً جز با خودنویس یا قلم خودشان نمی‌توانستند بنویسند، یا هر کتاب را با یک قلم می‌نوشتند یا اینکه فلان نویسنده فقط روی کاغذ شطرنجی می‌نوشته یا دیگری فقط با رنگ سبز و چیزهای دیگری از این دست.

من هم جز با لپ‌تاب شخصی‌ام با هیچ چیز دیگری نمی‌توانم بنویسم. مثلاً نوشتن با کامپیوتر روزنامه‌ها و مجلاتی که آنجا کار می‌کنم برایم کاری جان‌فرساست. دستم به صفحه کلید نمی‌رود، واژه‌ها به سراغم نمی‌آیند و وقتی به سختی خودم را به نوشتن وامی‌دارم نتیجه چیز چندان دل‌چسبی از کار درنمی‌آید. اما وقتی پشت لپ‌تاب خودم هستم یا بهتر بگویم وقتی لپ‌تابم در آغوش من است همه چیز فرق می‌کند. واژه‌ها خود به خود می‌آیند و کلمات جاری می‌شوند. برای همین مجبورم به رغم دیسک کمر کشنده‌ای که سال‌هاست به آن مبتلایم لپ‌تابم را کول کنم و آن را هر جا که می‌خواهم بروم با خودم ببرم.


comment feed ۴ پاسخ به ”نوشت‌افزار من“

  1. مهدی

    شانس باید خیلی یار یک نویسنده باشد که وزن نوشت‌افزار هم‌آغوشش از ۱۶۰۰ کیلو بیشتر نباشد.
    آن‌هایی که مجبورند ۲۵۰۰ کیلو را هر روز جابجا کنند اگر کمرشان هم سالم باشد دیری نمی‌پاید که …

    نوشته‌های‌تان مستدام باد!

  2. رضا

    باز هم از گوشه و کنار جاى شکرش باقى است که شب ها لازم نیست پایه یک مانیتور ۱۴ اینچ با صفحه محدب را روى شکمت جا بندازى و کیبورد سفید بزرگى را هم روى سینه و آن وقت بنویسى براى این طرف و آن طرف. فکرش را به کن که چه کیفى مى خواهى براى بردن کیس و مانیتور و … باید قدر این سال ها را بیشتر بدانى. 

  3. هادی

    جالب بود و تاثیرگذار.

    چه جوری می‌تونیم تست کنیم و میزان وابستگی به لب تاپ‌هامون را بفهمیم.
    درضمن فکر نمی‌کنم هیچ لب تاپی ۱۶۰۰ یا ۲۵۰۰ کیلو باشه. فکر کن ۲۵۰۰ کیلو

  4. شیدا سالاروند

    بله. لپ تاپ هر کسی روی قلبش جا داره؛ جایی که حرف ها هستند؛ داستان ها.