فیروزه

 
 

تماشای آدم‌ها

این فیلم دربارهٔ انسان است. نه روابط بین آدم‌ها و نه مشکلاتشان و نه هر جور چیز دیگری که در فیلم‌های دیگر وجود دارد. این فیلم دربارهٔ انسان است. کارهایی که می‌کند، احساسات و حماقت‌هایش. در واقع این فیلم نشان می‌دهد که احساسات آدم چطور او را در موقعیت‌های بسیار خطرناکی قرار می‌دهد و بعد چگونه او را از جهنم خود ساخته‌اش نجات می‌دهد. هیچ قضاوتی در مورد اینکه چه کسی در این میان خوب است و چه کسی قربانی عمل خودسرانهٔ کس دیگری شده وجود ندارد. هیچ کس واقعاً آدم بدی نیست و آدم خوبی هم وجود ندارد. ما نشر ویروسی بسیار خطرناک را می‌بینیم که بدون هیچ ترحمی همه را در دم می‌کشد. جریان آدم‌هایی را می‌بینیم که سعی می‌کنند راهی برای بیرون رفتن از این بحران برای خود بیابند و آدم‌هایی که سعی می‌کنند دیگران را نجات دهند. ریتم تصاویر و حرکت موسیقی مانند حرکت ویروس بی‌وقفه و بی‌التفات به جزئیات است و در این میان جزئیاتی وجود دارد از کارهایی که آدم‌ها فقط و فقط به خاطر آدم بودنشان می‌کنند و نتیجه‌اش هم اصلاً برای فیلم مهم نیست. بعضی فداکاری می‌کنند و بعد صورت بی‌روحشان را در کیف مخصوص جسد می‌بینیم و بعضی فداکاری می‌کنند و نمی توانند تغییری ایجاد کنند و بعضی فداکاری می‌کنند و اوضاع بهتر می‌شود. این فیلم دربارهٔ آدم‌هاست و با فاصله‌ای مناسب ما را وادار می‌کند که آن‌ها را تماشا کنیم.

Contagion (۲۰۱۱) Directed by Steven Soderbergh